Ma 25 lat.
Poznała męża w liceum. On miał ją w nosie - nawet na studniówkę poszedł z inną. Ale jak go za jakiś czas dorwała, to już nie puściła. Po 3 miesiącach "chodznia" byli już zaręczeni.
Przed ślubem zero seksu (podobno).
A po ślubie kalendarzyk jak Bóg przykazuje.
Zaraz potem zaplanowała się ciąża, zaraz potem kolejna i kolejna.
Moja koleżanka - po studiach zdawałoby się oświecona.
Ciekawe z czego żyją z tą trójką dzieci.
Miała być "pani z miasta" rodem z zapyziałej wsi.
A tymczasem dalej siedzi na wiosce, bo przecież jak żyć bez rodziców, którzy dadzą dach nad głową.

I sądzę, że są w ch* szczęśliwi. Co szczególnie widać po ich minach na zdjęciach... jednym w jedno...

Kiedyś się będę za to smażyć w piekle, ale w dobie kryzysu stawiam na piguły i odrobinę hedonizmu.


Swoją drogą... odkąd to da się "naturę" "zaplanować"?

Mam za dużo na głowie. A będzie jeszcze więcej.

Moja koleżanka z grupy wyszła za mąż. Zastanowiło mnie jednak, dlaczego stale mówiła o uroczystości, sukni, tipsach, a o mężu ani słowa...

Nie widziałam S. od feralnego piątku.
Rozmawiamy normalnie, wszystko jest raczej w porządku. Pewnie jeszcze wrócimy do rozmowy, przy okazji "sytuacji".

Kupiłam sobie sukienkę. Kontrowersyjną. Chorowałam na taką od bardzo bardzo dawna. W sumie to nie wiem czy jest dla mnie. W każdym razie wyglądam w niej jak wyjęta z lat rock'n'rolla.

Wczoraj nie wytrzymałam i napisałam sms'a. Nie dzwoniłam, bo nie miałam ochoty z nim gadać. Znaczy miałam... ale nie.

- "Nie chciałam, żeby tak wyszło dzisiaj, ale nie lubię być przymuszana do takich rzeczy"
- "Ok. Ja też nie chcę, żebyś czuła się przymuszana. Dobranoc "
- "Dobranoc "

Niby sprawa załatwiona, ale coś wisi w powietrzu. Mam ochotę przyczepić się o wszystko. O pół słowa. Dzisiaj chodziłam z myślą w głowie: "czemu się nie odzywa?", "mam go w nosie - sama się sobą zajmę". Tym sposobem poszłam pozałatwiać swoje sprawy, kupiłam sukienkę - wydałam w ch* kasy - ale do w końcu kurde po coś zapieprzam do roboty... na okrągło.

Jak już sobie siadłam odzipnąć. To do niego zadzwoniłam. Wiedziałam, że ma dzisiaj ciężki dzień, więc to nawet tłumaczy, czemu się nie odzywał. No ja to niby wszystko wiem, ale i tak miałam ochotę mu przywalić. Tak czy siak zawdzoniłam. Z myślą, że jak jest fochnięty, to będę mu gadać, tak jak on mnie w takich sytuacjach: "Łeheh o taką głupotę Ci chodzi hehe no coś Ty...". Rozmawialiśmy jednak... normalnie. Myślałam, że ma focha, ale chyba nie. Z resztą to ja mogę mieć focha za to, że jemu się wydaje, że jestem chyba serwis od zaspokajania. Z resztą sama nie wiem co o tym myśleć. Widzę to obecnie jako totalny absurd.

Tym sposobem pojeb* mi się godziny korepetycji i zjawiłam się o godzinę za wcześnie, ale w sumie i skończyłam wcześniej.

Ogólnie jakoś pod górkę ostatnio. Ale chyba już dochodzę do szczytu, w którym zaczyna mnie bawić, to co powinno wkurwiać.

Jestem zestresowana.
Jestem wkurwiona.

Gdzie są moje tabsy na szczęśliwość!? Kurwa

Byliśmy wczoraj na koncercie.
S. śpiewał mi do ucha i całkiem nieźle mu to wychodziło.
Jak tak stał za mną i obejmował to czułam się po prostu cudownie.

Dzisiaj wrócił do swojego mieszkania.
Zapytał czy go odwiedzę.
Ja naiwna dalej myślę, że posiedzę u niego grzecznie pół godziny i wrócę do swoich spraw. Tym bardziej, że czuje się dzisiaj średnio przez przypadłości żołądkowe. Mam nadzieję, że to TYLKO jelitówka a piguły działają w 7dniowej przerwie, jak przewiduje ulotka.
Ale że on wie gdzie mnie dotknąć, żebym się rozbudziła to już inna sprawa.

Kiedy po pierwszym razie zaniósł mnie do łóżka, przykrył i położył się obok przytulając, zadał mi pytanie. A w zasadzie myślał sobie na głos.

S: Czy jak facet szuka żony to bardziej zwraca uwagę na charakter czy na wygląd?
Ja: To już Ty chyba lepiej wiesz.
S: No wygląd też jest ważny, bo jak ma taką przeciętną żonę, to potem go korci, żeby rozglądać się na boki.
Ja: Ale jak ma przeciętną żonę, to się nie boi, że mu ją ktoś odbierze.
S: Ymm (nie zbyt przekonany do tego, co powiedziałam)

ZA CHWILĘ

S: Tak się zastanawiam...
Ja: No?
S: Jak to się stało...., że przez tyle czasu, żaden porządny facet się za Ciebie nie wziął. Tylko sami jacyś tacy... jak opowiadałaś... A może się brał, tylko, że Ty go olałaś?
Ja:

To jednak prawda, że kobieta bardziej trzeźwo myśli przed seksem a facet dopiero po.

PÓŹNIEJ

Ja: Wiesz co, jednak byłam spokojniejsza jak mieszkałeś u mamy.
S: Ale dlaczego ???
Ja: Bo miałeś co jeść i w ogóle.